ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝ. ΘΕΜΕΛΗ΄Σ
Σημείωμα ἐπαγγελματικῆς βιογραφίας
Ἠθοποιός/χορευτής/τραγουδιστής/ἀφηγητής – ἀχώριστα, ὃπως νοεῖται
ὁ ἑρμηνευτής στό Θέατρο τῆς Ἀνατολῆς, ἐκπαιδευτής καί σκηνοθέτης τοῦ Θεάτρου,
συγγραφέας, μεταφραστής, δημοσιογράφος καί ἐπιμελητής ἐκδόσεων – ὁ Κωνσταντῖνος
Θεμελῆς δρᾶ στόν χῶρο τῶν Παραστατικών Τεχνών καί τῆς Γραφής ὃπως ἓνας δεκαθλητής.
Ἐργάζεται στήν Ἐλλάδα
καί στό ἐξωτερικό – Δανία, Ἱσπανία κ.ἀ.
Γεννήθηκε και πέρασε τα
παιδικά του χρόνια στό χωριό Φλαμπουράρι τοῦ Ζαγορίου τῶν Ἰωαννίνων καί εἶναι
Ἀρμᾶνος (Βλάχος) ἀπό τούς δύο γονεῖς καί τούς τέσσερεις προγόνους του.
Ἀπεφοίτησε ἀπό τή Ζωσιμαία
Σχολή τῶν Ιωαννίνων καί στή συνέχεια σπούδασε Φυσική στή Φυσικομαθηματική Σχολή
τοῦ Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Ἠθοποιΐα στήν Ἐπιθεώρηση Δραματικής Τέχνης τῆς
Ρούλας Πατεράκη, κλασσικό μπαλέτο μέ τόν Γιάννη Μέτση καί χορευτική τεχνική Jazz
μέ τή Λιλή Μπερδέ.
Μελέτησε ἰδιαίτερα τήν
ἐκπαίδευση τοῦ ἠθοποιού ὃπως αὐτή ἀναπτύχθηκε στό Θέατρο-Ἐργαστήριο τοῦ Γιέζυ
Γκροτόφσκι (Πολωνία) καί στό Θέατρο Ὂντιν τοῦ Ἐουτζένιο Μπάρμπα (Δανία), καθώς
καί τίς διαπολιτισμικές άρχές τῆς τεχνικής τοῦ ἠθοποιοῦ/χορευτῆ ὃπως τίς
ἀπεκάλυψε ἡ ἒρευνα πού διεξάγεται στή Διεθνή Σχολή Θεατρικῆς Ἀνθρωπολογίας (International
School of Theatre Anthropology, ISTA, Δανία).
Ἐνδεικτικό ἒργο ἀπό τήν ἐπαγγελματική δράση του
Θέατρικό Ἐργαστήριο Στάλκερ
Ὑπό τήν ἐπωνυμία αὐτή ἀνέπτυξε, κυρίως την ἐκπαιδευτική του
δραστηριότητα στόν τομέα τῆς ἐκπαίδευσης τοῦ ἠθοποιού: Ἡ Μέθοδος τῶν Σωματικῶν
Δράσεων τοῦ Στανισλάβσκι καί ἡ ἀνάπτυξή τους ἀπό τόν Γκροτόφσκι καθώς καί ἡ Προεκφραστικότητα,
ἒτσι ὃπως τήν καθόρισε ἡ Θεατρική Ἀνθρωπολογία ἦταν οἱ Διαδικασίες οἱ ὁποίες
ἀναπτύχθηκαν.
Βιβλία του
* Θόδωρος Ἀγγελόπουλος. Τό Παρελθόν ὡς Ιστορία, τό Μέλλον ὡς
Φόρμα, ἐκδόσεις «Ὓψιλον/βιβλία».
ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΕΣ (σειρά βιβλίων στίς ἐκδόσεις «Ἲνδικτος»)
* Ὁ λόγος τοῦ Ἀρχιμάστορα. Μιά συνομιλία μέ τόν Ἃρη
Κωνσταντινίδη.
* Πορτραῖτο ἑνός Πρίγκηπα. Δύο συνομιλίες μέ τόν Γιῶργο Χειμωνᾶ.
* Ἡ Θεία βλακεία. Ἡ τελευταία συνέντευξη τοῦ Νίκου Καρούζου.
* Ἐνεστώς Διαρκείας. Συνάντηση μέ τόν Γιέζυ Γκροτόφσκι.
* Ἡ ἀπουσία ἑνός αθώου. Μιά συνομιλία μέ τόν Ρύσαρντ Τσίσλακ.
* Ἡ ἀνάποδη τῶν ἀνθρώπων. Ἡ μανία τοῦ Κωστῆ Παπαγιώργη.
* Μέ κέντημα δικό του. Μιά μπάντα τοῦ Πετρο-Λούκα Χαλκιᾶ.
Δίσκοι του
* Μέ κέντημα δικό του. Δίσκος πού συνοδεύει τό ὁμότιτλο βιβλίο
του, στό ὁποῖο ὁ Κωνσταντῖνος Θεμελῆς ἑρμηνεύει δημώδη τραγούδια τῆς Ἠπείρου.
* Τό ἠμερολόγιο ἑνός Ἀποπλανητῆ. Δίσκος πού καταγράφει τήν
παράσταση/ἀφήγηση ἡ ὁποία βασίζεται στό ὁμότιτλο κείμενο τοῦ Δανοῦ φιλοσόφου
Σαῖρεν Κίρκεγκωρ. (Παραγωγή τοῦ Ἰνστιτούτου τῆς Δανίας στήν Ἀθήνα)
Μεταφράσεις του
* Τόμας Ρίτσαρντς, Γιά τή δουλειά μέ τόν Γκροτόφσκι ἐπάνω στίς
Σωματικές Δράσεις (ἐκδόσεις «Δωδώνη»).
* Ἐουτζένιο Μπάρμπα, Θέατρο. Μοναξιά, δεξιοτεχνία, έξέγερση
(ἐκδόσεις «Κοάν»).
* Ἐουτζένιο Μπάρμπα, Τό χάρτινο κανό. Ἓνας ὁδηγός πρός τή
Θεατρική Ἀνθρωπολογία (ἐκδόσεις «Δωδώνη»).
Σχεδιασμός καί ἐπιμέλεια ἐκδόσεων (α), ἐπιμέλεια κειμένων (β) (ἀνάμεσα
σέ ἂλλα)
(α) * Εἰρηναῖος. Ἓνα πολυφωνικό πορτραῖτο γιά τόν πρώην
μητροπολίτη τῶν ἐπαρχιών Κισσάμου καί Σελίνου Χανίων.
* Ἐουτζένιο
Μπάρμπα, Τό χάρτινο κανό. Ἓνας ὁδηγός πρός τή Θεατρική Ἂνθρωπολογία, (ἐκδόσεις
«Δωδώνη»).
(β) * Ἡ Βιογραφία τῆς Καταγωγῆς
τῶν Εἰδῶν τοῦ Καρόλου Δαρβίνου, στή σειρά ‘Τα βιβλία πού ἂλλαξαν τόν Κόσμο’,
ἐκδόσεις «Ἑλληνικά Γράμματα».
* Νίκου Σκορίνη, Δυτικοανατολικά
της Γής (Μυθιστόρημα), ἐκδόσεις «Καμπύλη», Ἰούλιος 2012.
Δημοσιογραφία
Συνεντευξιαστής καί κειμενογράφος.
Ὑπῆρξε βασικό στέλεχος τοῦ περιοδικοῦ Περιοδικό καί στή συνέχεια
συνεργάστηκε μέ τά περιοδικά Ἦχος, Γεύση, Playboy, Μελωδία, ἐνῶ κείμενα καί
συνεντεύξεις του ἒχουν δημοσιευτεί στίς ἐφημερίδες Τό Βῆμα τῆς Κυριακῆς,
Ἐλευθεροτυπία καί Ἡ Καθημερινή τῆς Κυριακῆς καί στήν ἐφημερίδα τοῦ Μουσείου
Μοντέρνας Τέχνης τῆς Νέας Υόρκης.
* * * * *
Τά τελευταία χρόνια περιοδεύει μέ τίς παρακάτω μουσικο-θεατρικές
παραστάσεις πού βρίσκονται στό καλλιτεχνικό του ρεπερτόριο, στίς ὁποίες
συμμετέχουν περισσότεροι ἀπό δέκα ἒξοχοι μουσικοί: Μᾶνος Ἀβαράκης, Ἂλκης
Κόλλιας, Σολομών Μπαρκί, Alejandro Días, Σωτήρης Κατσούρας, Γιώργος Φλούδας,
Πέτρος Παπαγεωργίου, Γιώργος Μπέλλος, Γιάννης Διαμάντης, Νικόλας Συνολάκης,
Γρηγόρης Ἀλυσσανδράκης, Γιώργος Φλουρής.
Νυχτερινοί Ἀφηγητές
Ἱστός παραστάσεων/ἀφηγήσεων μέ κέντρο τόν ἠθοποιό ὠς ἀφηγητῆ. Οἱ
παραστάσεις αὐτές ἀποτελοῦν τήν ἀντίδραση τοῦ καλλιτέχνη στή λαίλαπα τοῦ Storytelling,
δηλαδή τόν σφετερισμό καί τή μετονομασία τῆς τέχνης τῆς ἀφήγησης (narration)
ἀπό τόν ἀμερικανικό καπιταλισμό, προκειμένου νά ξαναγεμίσουν τά χρηματοκιβώτιά
τους οι δράκουλες πού πίνουν αἷμα –λέγε με τραπεζίτη–, οἱ μεγαλοκαρχαρίες –λέγε
με μαγαλοεπιχειρηματία–, καί νά περάσουν τά ψέμματά τους στην κινουμένη ἂμμο οι
ἀπατεῶνες τῆς Πολιτικῆς.
Παραστάσεις-νήματα του ἱστοῦ:
* Δεινός εἶναι ὁ πειρασμός τῆς Καλοσύνης Γιά τή ζωή, τό ἒργο καί
τόν ἂνθρωπο Μπέρτολτ Μπρέχτ, βασισμένη σέ ἓνα δοκίμιο τῆς πολιτικῆς φιλοσόφου
Χάννα Ἂρεντ.
* Νοσταλγία Γιά τήν ἀρρώστια πού προσβάλλει τούς ἀνθρώπους πού
ἐξαναγκάζονται νά ζήσουν μακριά ἀπό τήν πατρίδα τους πολύν καιρό – δηλαδή τούς
πρόσφυγες, τούς μετοίκους, τούς ἐξορίστους. Ὁ ἀρχικός τίτλος τῆς παράστασης
ἦταν Ἠ Νοσταλγία δέν εἶναι πιά αὐτή πού ἦταν.
* Δεκαπεντασύλλαβος –
Βιτσιέντζου Κορνάρου: Ἐρωτόκριτος
Ἂλλες
παραστάσεις πού βρίσκονται στό ρεπερτόριο καί περιοδέυουν
* Δημώδη ἠχοχρώματα άπό τό οὐράνιο τόξο τῆς ἐρωτικής ἐμπάθειας
Γιά τά ποικίλα συναισθήματα πού προκαλεῖ τό
ἐρωτικό πάθος καί τά ὁποῖα ἐκτείνονται ἐπάνω σέ μιά κλίμακα ἂκρα τῆς
ὁποίας εἶναι ἡ πράξη τῆς Θυσίας –«Πεθαίνω γιά σένα!»–, καί ἡ πράξη τῆς Ἐκδίκησης
– «Θά σέ σκοτώσω!».
* Συμμετέχει στήν παράσταση τοῦ κορυφαίου σολίστα τῆς
φυσαρμόνικας καί τῶν αὐλῶν Μάνου Ἀβαράκη Εἰκόνες μουσικῆς σέ ἠχοχρωμάτων τόπους,
στήν ὁποία ὁ σολίστας παρουσιάζει, γιά πρώτη φορά, συνθετική δουλειά του.
Βιβλία του ὑπό ἒκδοση
* Ἡ ἀδύνατη ἀναπαράσταση. Δεύτερη ἒκδοση, εὐρέως ἐκτεταμένη καί
ὀριστική γιά τή ζωή καί τό ἒργο τοῦ Θόδωρου Ἀγγελόπουλου. Ἐκδόσεις «Καμπύλη»,
Χειμώνας 2012-2013.
* Ἐγώ θα χορέψω κι ἂς πεθάνω! Μυθιστόρημα γιά τή ζωή καί τήν
Τέχνη τῆς Ἑλληνίδας χορεύτριας Λιλῆς Μπερδέ.
* Μέϊ Λανφάνγκ, Ἡ ζωή μου πάνω στή σκηνή. Μετάφραση τῆς
καλλιτεχνικῆς αὐτοβιογραφίας τοῦ Κινέζου ἠθοποιοῦ, πρῶτο βιβλίο μιᾶς
καινούργιας σειρᾶς πού σχεδιάζει ὁ
ἲδιος, μέ γενικόν τίτλο Ὁ Δρόμος τοῦ Ἠθοποιοῦ.
Ἑτοιμάζει
* Τήν παράσταση Πίθηκοι, πάπιες καί γουρούνια. Περιήγηση στόν
ζωολογικό κῆπο τῆς Ἀπληστίας, ἓνα καινούργιο νῆμα τοῦ ἱστοῦ τῶν Νυχτερινῶν
Ἀφηγητῶν.
* Τόν δίσκο μέ τίτλο Cântitsi a la limba amea di muma (Τραγούδια
στή μητρική μου γλώσσα), ὁ ὁποῖος περιλαμβάνει τραγούδια τῶν Ἀρμάνων πού ζοῦν
σέ ὃλες τίς χῶρες τῶν Βαλκανίων, μέ συμμετοχή Ἀρμάνων καλλιτεχνῶν.
* Τή συλλογή κειμένων του μέ τίτλο Μά… κάνεις κακό στήν εἰκόνα
σου! καί ὑπότιτλο Τό μικρό, βρώμικο μυστικό τους. Κείμενα διαλέξεων,
παρουσιάσεων, δημοσίων παρεμβάσεων κ.λ.π.
* Ἓναν ἱστό ἐργαστηρίων θεατρικῆς ἐκπαίδευσης μέ γενικόν τίτλο Δέν
ὑπάρχουν ἀργίες.
ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΑΛΥΣΣΑΝΔΡΑΚΗΣ
Γεννήθηκε στην Αθήνα από Κρήτες γονείς. Η καταγωγή του είναι από
το Ρέθυμνο. Σπούδασε Τεχνικός Δικτύων και Επικοινωνιών Ηλεκτρονικών Υπολογιστών
και εργάζεται ως επαγγελματίας από το 2002. Ήρθε σε επαφή με την Κρητική
Μουσική Παράδοση στα πέντε του χρόνια και έκτοτε δεν την εγκατέλειψε. Άρχισε να
μελετά μόνος του κρητική λύρα στην ηλικία των δεκαπέντε και σήμερα είναι
επαγγελματίας λυράρης – αυτομαθής. Φοίτησε στο Εθνικό Ωδείο Χαλανδρίου και στο
Ωδείο Kodaly. Επί τέσσερα συνεχή χρόνια είχε εβδομαδιαία εκπομπή στον
ραδιοφωνικό σταθμό Kρήτη FM, 87.5. Σήμερα γράφει σχετικά με την κρητική μουσική σε διάφορα
έντυπα – στο περιοδικό Κοντυλιές κ.ά. Από το 2002 διαχειρίζεται την ιστοσελίδα www.kritikiparadosi.gr, που δημιούργησε ο ίδιος
, για κάθε τι που
άπτεται της ιστορίας της κρητικής Παράδοσης. Από το 2009 μέχρι και το 2011
συνεργαζόταν αποκλειστικά με τον Νίκο Συνολάκη, έναν αξιόλογο νέο μαντολινιέρη
και τραγουδιστή της Κρήτης. Από το 2012 συνεχίζει την καριέρα του ως επικεφαλής
συγκροτήματος παραδοσιακής κρητικής μουσικής.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΦΛΟΥΡΗΣ
Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο Κρήτης. Ο πατέρας του ήταν λυράρης κι έτσι
ο δρόμος ήταν ανοιχτός γι’ αυτόν, όταν. στα δεκατέσσερα. άρχισε να μελετά τη
δημώδη μουσική της Κρήτης. Στα δεκαοκτώ συνεργάστηκε για ένα χρονικό διάστημα
με τον καταξιωμένο λυράρη Νίκο Σωπασή, σε γνωστό κέντρο της Αθήνας. Στη
συνέχεια, η συνεργασία του με πολλούς παραδοσιακούς μουσικούς του νησιού τον
βοήθησε να εμβαθύνει στο πεδίο της μελέτης του. Πέραν του λαούτου, σπούδασε
Δυτική τονική μουσική και, για τρία χρόνια, πιάνο.
